ΑΝΤΡΙΑΔΑ

Η Αγία Τριάδα, η Αντριάδα, για τους Ανατολικορωμυλιώτες, αποτελούσε το επίκεντρο της θρησκευτικής τους λατρείας αφού το μοναστήρι, το οποίο και σήμερα υπάρχει έξω από το Καβακλί, συγκέντρωνε πλήθος πιστών από όλη την περιοχή και συνεχίζει η Αντριάδα να αποτελεί μέχρι και σήμερα μεγάλο γεγονός για τους Ανατολικορωμυλιώτες.  Γονείς με τα παιδιά τους πάνω στα κάρα έτοιμοι όλοι για το μεγάλο πανηγύρι...

ΑΡΚΟΥΔΑ

Στον Πέπλο είναι χαρακτηριστικό το έθιμο της Αρκούδας, το οποίο δεν το συναντούμε σε άλλα μέρη της Ελλάδας, καθώς αλλού άνθρωποι ντυμένοι αρκούδες αποτελούν μέρος ευρύτερων δρώμενων. Άντρες του χωριού ντύνονται αρκούδες και φοράνε κουδούνια την Παραμονή των Χριστουγέννων...

ΓΑΜΟΣ

Η χαρά, όπως συνήθιζαν να ονομάζουν το γάμο, κρατούσε δύο εβδομάδες.

Η μάνα του γαμπρού ύφαινε στον αργαλειό πισκήρια και πισκήρες για να μαντηλώσει (να χαρίσει) τους συγγενείς της νύφης ενώ η νύφη ύφαινε ποδιά για την πεθερά. Ακόμη ετοίμαζαν τη μηλίτσα και το μπαϊράκι. Όλα αυτά τα χρησιμοποιούσαν την Κυριακή στην τελετή του γάμου...

ΓΡΟΥΝΟΧΑΡΑ

Η γρουνοχαρά είναι ένα από τα σημαντικότερα έθιμα διότι το αντιμετώπιζαν και ως τελετουργία.

Τα χρόνια της προσφυγιάς και της εγκατάστασης στη νέα πατρίδα ήταν πολύ δύσκολα και η πρώτη τους φροντίδα ήταν η εξασφάλιση της τροφής και της ενδυμασίας για όλη τη χρονιά...

ΚΑΜΗΛΑ

kamila«Πρόκειται για έθιμο της Ανατολικής Ρωμυλίας (Β. Θράκη) που γινόταν παραμονή Χριστουγέννων ή Πρωτοχρονιάς, που αναβιώνει ως τις μέρες μας.
Οι νέοι φτιάχνουν ένα σκελετό με ξύλα και τον ντύνουν με κουρέλια και δέρματα ώστε να πάρει τη μορφή καμήλας. Ύστερα δυο παλικάρια μπαίνουν από κάτω και αποτελούν τα πόδια της καμήλας...

ΜΙΤΖΙΑ

Το μήνα Οκτώβριο γινόταν η «μιντζιά»(=ομαδική αλληλοβοήθεια), που εξέφραζε τους κοινωνικούς δεσμούς συνεργασίας και αλληλοβοήθειας. Γίνονταν για τον εκκοκκισμό του καλαμποκιού και το γνέσιμο του μαλλιού...

ΜΠΑΜΠΩ

Το έθιμο της Μπάμπως είναι έθιμο της Ανατολικής Θράκης που το έφεραν μαζί τους οι πρόσφυγες από την ανατολική πλευρά του Έβρου. Το έθιμο ξεκίνησε ως απόδοση τιμής στο πρόσωπο της Μπάμπως, της μαμής του χωριού. Στις 8 Ιανουαρίου, μέρα οι γυναίκες περιφέρονταν στο θρακιώτικο...

ΡΟΥΜΠΑΝΑ

roumpanaTο Σάββατο του Λαζάρου γινόταν το έθιμο της «Ρουμπάνας», το οποίο αναλάμβαναν την οργάνωσή του, οι νέες της παντρειάς. Είχε θρησκευτικό αλλά και κοινωνικό χαρακτήρα, γιατί έδινε την ευκαιρία στις νέες για μιαν επίσημη   έξοδο από το σπίτι και τη δυνατότητα να επιδείξουν τις ικανότητές τους στο τραγούδι και το χορό, που ήταν βασικά του στοιχεία....

ΣΙΝΤΙΑΝΚΑ

Η «Σιντιάνκα» ήταν το νυχτέρι των γυναικών που άρχιζε από τον Σεπτέμβριο μέχρι τα πρώτα κρύα του Οκτώβρη και δεν αποτελούσε τόσο έθιμο όσο συνήθεια...

ΤΑ ΕΝΝΙΑ ΦΑΓΗΤΑ

Στο τραπέζι (δείπνο) της παραμονής των Χριστουγέννων. Έπρεπε οπωσδήποτε τα φαγητα να είναι εννέα και μάλιστα νηστίσιμα. Είναι βεβαίως δύσκολο να μαγειρευτούν 9 φαγητά και μάλιστα χωρίς λάδι, αφού η παραμονή των Χριστουγέννων είναι αυστηρή νηστεία... Γι’ αυτό και τα 9 φαγητά είναι εικονικά: ξερά φασόλια, ελιές, χαλβάς, κρεμύδι, αλατοπίπερο χωρ

ΤΡΥΦΑΝΟΣ

tryfanosΤην 1η Φεβρουαρίου οι Βορειοθρακιώτες γιόρταζαν τον  Άγιο Τρύφωνα, ο οποίος ήταν προστάτης των αμπελουργών και των γεωργών. Είναι γνωστός και ως Τρύφωνας ο Κλαδευτής, γιατί την ημέρα της γιορτής του αρχίζει το κλάδεμα.

Η γιορτή του την πρώτη του Φλεβάρη παίζει σημαντικό ρόλο στην καθιέρωσή του ως προστάτη, του αμπελιού κυρίως. Ο Φεβρουάριος αποτελεί σημείο αλλαγής στον κύκλο του φυτού. Είναι περίοδος κατά την οποία αρχίζει το κλάδεμα...