Άγιος Ιωάννης

Χορευόταν στη Σινασό, την ημέρα του Αη- Γιάννη, με το τραγούδι «κάτω στον Αη- Γιάννη». Περισσότερα στοιχεία για το χορό δεν καταγράφονται.

Αλώνια - Χαρμάν Γερί

Σ’ αυτό το χορό χόρευαν μόνο άνδρες σε κύκλο και με λαβή των χεριών σταυρωτά. Σήμερα χορεύεται από άνδρες και γυναίκες με διάταξη διαδοχική. Υπάρχουν δύο χορευτικές σειρές στα μέλη των οποίων πρέπει να υπάρχει ένας καλός τραγουδιστής. Ο χορός ξεκινάει προς τη φορά του κύκλου με αριστερό πόδι και το δεξί να ακολουθεί. Όταν κάποιος φωνάξει «πίσω», τότε οι χορευτές πηγαίνουν αντίθετα προς τη φορά, με αριστερό πόδι προς τα αριστερά αυτή τη φορά και το δεξί να ακολουθεί. Παλιά χορευόταν στα αλώνια και με τον τρόπο αυτό πατούσαν την παραγωγή τους. Τα λόγια του τραγουδιού είναι σχετικά «Το αλώνι είναι υγρό, πάτα σιγά...». Το μουσικό του μέτρο είναι 2/4.

Απόψιν τα μεσάνυχτα

Απόψιν τα μεσάνυχτα

 

 

 

 

Τραγούδι από τη Σινασό ,εκπομπή ΕΤ1 Μοιυσική Παράδοση ,του Παναγιώτη Μυλωνά .Τραγουδά και χορεύει το Χορευτικό του Δήμου Καλλιθέας υπό τον χορ/λο Βασίλη Καρφή,σε διδασκαλία τργουδιού και χορού Κυριάκου Βλασιάδη.Στη Σινασό το τραγουδούσαν οι γυναίκες που το χόρευαν, αλλά και ο περίγυρος.

Κυριάκος Βλασιάδης

Εσύ που σέρνεις τον χορό (Σινασός)

Εσύ που σέρνεις τον χορό (Σινασός)

 

 

 

 

"Εσύ που σέρνεις το χορό", Συρτός.
Από τη Σινασό της Καππαδοκίας
Η Σινασός ήταν το μοναδικό χωριό της Καππαδοκίας, όπου χόρευαν τον Πανελλήνιο Συρτό.

Κυριάκος Βλασιάδης

Καλέ - Κάστρο

Ήταν κυκλικός χορός και τον χόρευαν άνδρες και γυναίκες όπως χορεύεται και σήμερα από πρόσφυγες της περιοχής Καισαρείας στους Ασκητές Ροδόπης. Τα βήματα του χορού πάνε στα τρία, με τα χέρια να κινούνται ιδιόμορφα πάνω κάτω. Στο ένα λυγίζουν στους αγκώνες, στο δυο ανεβαίνουν και στο τρία έρχονται στην αρχική θέση.

Κόνιαλι - Χορός των κουταλιών

ΚΟΝΙΑΛΙ - ΧΟΡΟΣ ΤΩΝ ΚΟΥΤΑΛΙΩΝΕίναι αντικριστός χορός, που χορευόταν σ' ολόκληρη την Καππαδοκία και που χορεύεται ακόμη και σήμερα από όλους τους πρόσφυγες δεύτερης και τρίτης γενιάς και γι’ αυτό μπορούμε να το χαρακτηρίσουμε ως «πανκαππαδοκικό» χορό. Παλιά χορευόταν μόνο από ζευγάρια γυναικών ή ανδρών ή από παντρεμένα ανδρόγυνα. Σήμερα χορεύεται περισσότερο μικτός. Ο ρυθμός του είναι πιο αργός όταν χορεύεται μόνο από γυναίκες, που κινούν τα χέρια δεξιά-αριστερά συγχρόνως με τα βήματα. Αντίθετα τα ζευγάρια των ανδρών κινούνται πιο γρήγορα με πιο έντονα βήματα.

Ο χορός αποτελείται από έξι (6) βήματα και αυτά ολοκληρώνονται σε δύο(2) μουσικά μέτρα. Το μουσικό μέτρο είναι 2/4. Το χορό συνοδεύουν το ντέφι, το βιολί και το ούτι. Τα τέσσερα(4) ξύλινα κουτάλια βγάζουν έναν καταπληκτικό ήχο όταν χτυπάνε μεταξύ τους ανά δύο στο κάθε χέρι του χορευτή. Το ένα κουτάλι τοποθετείται μεταξύ του δείκτη και του αντίχειρα και το άλλα μεταξύ του μέσου και του παράμεσου, έτσι ώστε να έρχονται σε επαφή τα κυρτά μέρη τους. Υπήρχαν και υπάρχουν διαφορετικά κτυπήματα, δηλαδή διαφορετικά ρυθμικά σχήματα ανάλογα με το τραγούδι που συνοδεύει το χορό. Τα κουτάλια ήταν τριών ειδών: α) Τα «ταχταδιώνας» (σανιδένια) με ζωγραφισμένα λουλούδια στο κοίλο μέρος και δίστιχα στην τουρκική γλώσσα στη λαβή, που τα έφτιαχναν στο Ικόνιο και στη Σίλλη. β) Τα «σιδερώνας» (μεταλλικά) τα κοινά κουτάλια που χρησιμοποιούσαν στο φαγητό καθημερινά, που τα προμηθευόταν από την Κων/πολη και γ) Τα «κοκάλινα» που ερχόταν και αυτά από την Κων/πολη.

Ο χορός των κουταλιών χορευόταν και σε άλλες περιοχές της Μ. Ασίας όπως στην Κιουτάχεια και στη Σμύρνη, αλλά σ' αυτές τις περιοχές το κτύπημα των κουταλιών γινόταν με τα χέρια να βρίσκονται πάνω από το κεφάλι και τη λεκάνη να λικνίζεται αριστερά-δεξιά.

Λέιλαλουμ

Χοροστάσι ΑλέξανδροςΒάι καλενίν μπασίντα ιμ'
Λέιλαλιμ γιαρ γιαρ, Λέιλαλιμ, Λέιλαλιμ
Ον ική γιασίντα ιμ'
Εφέντιμ αμάν αμάν
Ον ική γιαστάν μπερί, Λέιλαλιμ...
Κιζλαρίν πεσίντε ιμ', Εφέντιμ...
Βάι καλεντέ καβίν γιλέρ, Λέιλαλιμ...
Μπιζντέ βάρσακ νι ντιλέρ, Εφέντιμ...
Οτουρσάκ μπίζτε γισέκ, Λέιλαλιμ...
Σου σουνού σεβσίμ ντιλέρ, Εφέντιμ...
Βάι καλενίν αλτί μποστάν, Λέιλαλιμ...
Γικιλσίν Αραμπιστάν, Εφέντιμ...
Αραμπιστάν κιζλάρι, Λέιλαλιμ...
νε ντον γκίερ νε φιστάν, Εφέντιμ...
Καλέ Κάλεε μπακάρ, Λέιλαλιμ...
Αρασίνταν τσάι ακάρ, Εφέντιμ...
Καλεντέν ινίορντουμ, Λέιλαλιμ...
Τσαρκ γκιμπί ντονίορντουμ, Εφέντιμ...
Μπιρ οτ όλντουμ μπιρ κιμπρίτ, Λέιλαλιμ...
Ουφουρσέν γιανίορντουμ, Εφέντιμ...
Καλενίν μπετενερί, Λέιλαλιμ...
Τσέβιριν γκιντενλερί, Εφέντιμ...
Βούρουν, βούρουν, ολντουρούν, Λέιλαλιμ...
Γιάρι τέρκεντένλερι, Εφέντιμ...

Μετάφραση:
Αχ, βρίσκομαι στην κορφή του κάστρου
Λέιλαλιμ γιαρ γιαρ Λέιλαλιμ, Λέιλαλιμ
Είμαι δώδεκα χρονών
αφέντη μου αμάν, αμάν.
Από δώδεκα χρονών
Κυνηγάω τα κορίτσια
Στο κάστρο τρώνε πεπόνια
Αν έτρωγα κι εγώ τι θα έλεγα
Αν θα καθόμουνα κι εγώ να φάω
Θα λέγανε ότι την αγαπώ
Στη ρίζα του κάστρου είναι μποστάνι
Ας χαθεί η Αραβία, κυριαρχία των Αράβων
Τα κορίτσια της Αραβίας
Ούτε βράκα φορούν ούτε φουστάνι
Το κάστρο βλέπει σε κάστρο
Ανάμεσά τους τρέχει ρυάκι
Κατέβαινα απ' το κάστρο
Κατρακυλούσα σαν τσέρκι
Έγινα χόρτο, έγινα σπίρτο
Με την ανάσα σου θα 'παιρνα φωτιά
Στα σκαλοπάτια του κάστρου
Γυρίστε πίσω αυτούς που φεύγουν
Χτυπήστε χτυπήστε, σκοτώστε
Αυτούς που εγκαταλείπουν ό,τι αγαπούν

Λέιλαλουμ, Νομός Καβάλας (Νέα Καρβάλη, Καππαδοκία)

Από την Παράσταση του Χοροστασίου με τον τίτλο "Αλέξανδρος", (Βεάκειο Θέατρο Πειραιά, 5 & 6 Ιουνίου 2010)

xorostasi

Μαλαματένιος αργαλειός (Σινασός)

Γυναικείος κυκλικός κλειστός χορός από τη Σινασό της Καππαδοκίας

 

Μαλαματένιος αργαλειός κι' ελεφαντένιο χτένι

κι ένα κορμί κι αμάν αμάν κι ένα κορμί αγγελικό

κι ένα κορμί αγγελικό κάθεται και υφαίνει

πραματευτής κι αμάν αμάν, πραματευτής επέρασε

πραματευτής επέρασε στο μαύρο καβαλάρης

κοντοκρατεί κι αμάν αμάν, κοντοκρατεί το μαύρο του

κοντοκρατεί το μαύρο του και την καλημερίζει

καλή σου μέ- κι αμάν αμάν, καλή σου μέρα λυγερή

καλή σου μέρα λυγερή, καλώς τον ξενο που 'ρθε

κόρη 'μ για δε κι αμάν αμάν, κορή μ' για δε παντρεύεσαι

κόρη μ' για δε παντρεύεσαι να πάρεις ξένον άντρα

κάλλιο ν α σκα- κι αμάν αμάν, κάλλιο ν ασκάσει ο μαύρος σου

κάλλιο να σκάσει ο μάυρος σου παρά το λόγο που πες

κι έχω άντρα κι αμάν αμάν κι έχω αντρα στην ξενητειά

Ντίπασκα (Φάρασα)

ntipasxa kappadokiaΝτίπασκα (Αντίπασχα) έλεγαν οι Φαρασιώτες την Κυριακή του Θωμά,κατά την οποία αποχαιρετούσαν το Πάσχα με ένα γρήγορο και πρόσχαρο τραγούδι και χόρευαν έναν ανάλογο χορό πάνω στο σκοπό του τραγουδιού.Την πρώτη εβδομάδα τη γιόρταζαν σαν μία ημέρα, γι’ αυτό η Κυριακή του Θωμά λέγεται Αντίπασχα (στα Φαρασιώτικα ‘Ντίπασκα) επειδή τελειώνει επίσημα η εβδομάδα του εορτασμού της Ανάστασης. Την ημέρα αυτή, μετά τη θεία λειτουργία σε όλα τα δώματα και τους ανοιχτούς χώρους έστηναν χορούς ως τη δύση του ηλίου.

Αυτό το τραγούδι και ο χορός που συνοδευόταν με φαγοπότι, το χόρευαν όλη την Κυριακή του Θωμά με ένα ζωηρό βάδισμα (παρπάτεμα) πάνω στα δώματα και στις αυλές.
Στο χορό του Αντίπασχα οι χορευτές πιάνονται όπως και στο χορό της Λαμπρής.Αυτό διαρκεί για κάμποση ώρα ώσπου να ξαναγυρίσει ο σκοπός του τραγουδιού πάλι στο περπάτημα και επαναλαμβάνεται το ίδιο από την αρχή μέχρι να τελειώσει το τραγούδι.

 

Ογλάν Ογλάν

ΣύλλογοςΜικρασιατών Νικομήδειας Οι Κιζδερβενιώτες

 

 

 

 

Σύλλογος Μικρασιατών Νικομήδειας Οι Κιζδερβενιώτες

Ο Χορός αυτός δεν είναι τσιφτετέλι Καππαδοκίας Είναι εγκάρσιος αρχαίος χορός και όχι Τούρκικος. Καρσιλαμάς σημαίνει στήθος με στήθος, καρδιά με καρδιά, εγκάρσια ο ένας απέναντι στον άλλον.

Σεήτα-τα

Υπάρχει ομώνυμο τραγούδι με το οποίο χορεύεται ο χορός. Ο χορός παλιά χορευόταν μόνο από παντρεμένες γυναίκες στους γάμους, οι οποίες σχημάτιζαν ζευγάρια ή ομάδες η μια απέναντι στην άλλη. Το κεφάλι σκεπαζόταν με μαντίλι και μόνο τα μάτια ήταν ακάλυπτα. Κατά την παράδοση το Γιολάχι φαράγγι, νότια της Βαρασού, αποτελούσε τη δίοδο για τον κάτω κόσμο κι αυτό ενισχύεται με το παλιό τραγούδι, που κατά ένα έθιμο πολύ παλιό, χόρευαν αντικριστά στους γάμους δυο παντρεμένες γυναίκες με κινήσεις τρεμάμενες, μιμητικές του χαιρετισμού- αποχαιρετισμού και άλλαζαν ρυθμικά τις θέσεις. Έτσι, θεωρούν ότι ο χορός παριστάνει τη συνάντηση της Θεάς Δήμητρας και της κόρης της Περσεφόνης. Το μουσικό μέτρο του χορού είναι 2/4.

Τα λόγια του τραγουδιού είναι:


«Σεήτα-τα, σεήτα-τα,

σο μέγον το ρουσί,

να μη ’πεσώσετε, ’πνώσετε,
σου Χούναρη το σπήλο»

Δηλαδή:  «Σύρε την, σύρε την
στο μεγάλο βουνό κι αν δεν φτάσετε κοιμηθείτε
στου Χούναρη τη σπηλιά».

http://www.kappadokes.gr

 

Σήμερις η σημεριανή

 Σινασός Καππαδοκίας

Κύκλιος χορός από την Σινασό της Καππαδοκίας

 

 

 

 

Σουρουντίνα

 Από παράσταση του Λυκείου Ελληνίδων στο Ηρώδειο.Χόρευαν χωριστά οι γυναίκες από τους άνδρες σ' αυτό το χορό, με λαβή των χεριών σταυρωτά. Ο κορυφαίος ήταν άνδρας, ακόμη και στον κύκλο των γυναικών και την ώρα που χόρευε κουνούσε ένα μαντίλι. Στην αρχή ο χορός ξεκινούσε σε κύκλο, αργότερα χαλούσε ο κύκλος και ίσιωνε η χορευτική ομάδα, μέχρι που ο ένας χορευτής χόρευε πίσω από τον άλλο. Ο ρυθμός ήταν στην αρχή αργός, όσο κρατούσε ο κύκλος, αργότερα γρηγορότερος και κάποια στιγμή οι γυναίκες προχωρούσαν αντίθετα, δηλαδή με πλάτη προς τη φορά του κύκλου, προς την πορεία του σχήματος. Στη συνέχεια ο χορός γινόταν όλο και γρηγορότερος με αποτέλεσμα μερικές γυναίκες να εγκαταλείπουν τη χορευτική ομάδα κουρασμένες. Το μουσικό του μέτρο είναι 2/4.

Οι Μιστιώτες υποστηρίζουν ότι μόνο στο Μιστί και στο Σεμέντρε χορευόταν ο χορός, εξαιτίας κάποιου γεγονότος που φαίνεται ότι αναπαριστά, την αρπαγή κάποιας κοπέλας από τους Τούρκους. Το τραγούδι σώθηκε στη τούρκικη γλώσσα και σε ελεύθερη μετάφραση είναι «Πήγαν στ' αμπέλια του Αντιβάλ»

Ο Γ. Κόκκινος περιλαμβάνει στο βιβλίο του «Ελληνικοί χοροί» το χορό Σουρουντίνα. Ο χορός πήρε το όνομα του από το σύρσιμο των ποδιών. Είναι μικτός κυκλικός χορός, με σταυρωτή λαβή που χορευόταν σ' όλη την Καππαδοκία. Τα βήματα του χορού είναι έξι και η φράση ολοκληρώνεται σε δύο μουσικά μέτρα. Ο χορός αποτελείται από δύο μέρη, το αργό και το γρήγορο, που εναλλάσσονται. Τέλος, ο χορός αρχίζει με το αριστερό πόδι.

http://www.kappadokes.gr

 

Στρογγυλός

 Χορεύεται από πρόσφυγες από το Μιστί, στο Αγιονέρι θεσ/νίκης. Είναι ανδρικός κυκλικός χορός, με λαβή των χεριών από τις παλάμες κάτω. Στην αρχή χορεύεται σε ανοικτό κύκλο χωρίς να κτυπούν τα πόδια. Όταν ο κύκλος κλείσει, οι χορευτές κάθε 4ο και 6ο βήμα σκύβουν τα κεφάλια κάτω και κτυπούν δυνατά τα πόδια. Τα βήματα του χορού είναι έξι και η φράση ολοκληρώνεται σε 3 μουσικά μέτρα. Το μουσικό μέτρο 2/4.

http://www.kappadokes.gr

Τ ΄ εζ Βασίλη ο χορός (Ο χορός του Αγίου Βασιλείου) (Φάρασα)

Σύλλογος Καππαδόκων Πλατέος

1. Χυτάτε να υπάμε σον Έ-Βασίλη,
να κρεμάσωμεν τα κρέτε σο σίδι.
2.Έσσυρεν δζαι δώδζεν δζαι ά
γεσίλι τε χτες την εβίτσα σον Ε-
Βασίλη.
3. Τζάλτσεν δζούβρεν δζαι μασαίρι ν’
τα φσάξη , έφσαξέν τα δζαί μο τον
κοδευτήρι.
4. Κάτα χρόνο μεις έχουμ’ τ’ ατέτι
σήμερο μεϊζ έχουμε μουχαπέτι.
5.Τον κόσμο δζαι τ’άλέμιν του τα
1. Τρέξτε να πάμε στον Άι-Βασίλη
να κρεμάσουμε τα κρέατα στην ιτιά.
2. Τουφέκισε και χτύπησε μια χήνα
από χτες το πρωί στον Άγιο Βασίλη.
3.Έψαξε να βρει μαχαίρι να τη
σφάξει και δε βρήκε και την έσφαξε
με το κλαδευτήρι.
4. Κάθε χρόνο εμείς το έχουμε έθιμο
σήμερα εμείς έχουμε διασκέδαση.
5. Τον κόσμο και την ολότητα αυτό
κρατεί ένι η πίστη δζαι το υπατέτι.
6.Σον Κούτσορον το ποτάμι υρίστη
εν κατινόν του χριστενού η πίστη.
7. Μπύρτσεν το γιαλιόνιν, δζαι
τελλέτ’ σεν τα, έθαδζεν δζαι τα’ όϊνα α γαραφύλι.
8. Έπεν κρασί σο μαύρο το σταφύλι
παρπάτζεν δζαι πήε σον Έι Βασίλη.
9. Αές Γιώρκη τα’ άβγο σου ένι
γήρι, γήριν δζόνι εν’ κατινό αϊγήρι.
10. Δζαπ΄α σ’ αντιέσουνε είσαι
Χαζήρι, σεν δζαι την εικόνα σου προσδζυνούμεν σες.
11. Άες Γιώρκης δζ’ Άεζ Δρημήτς’
είντ’ αρρά, σου Χριστού την εικόνα έχουνε φτερά.
12. Ότις τα προσδτζυνά παίρη τη
χαρά, νάχουμ’ την ευσήν τουν να είμεστ’ αρρά.

1. Τρέξτε να πάμε στον Άι-Βασίλη
να κρεμάσουμε τα κρέατα στην ιτιά.
2. Τουφέκισε και χτύπησε μια χήνα
από χτες το πρωί στον Άγιο Βασίλη.
3.Έψαξε να βρει μαχαίρι να τη
σφάξει και δε βρήκε και την έσφαξε
με το κλαδευτήρι.
4. Κάθε χρόνο εμείς το έχουμε έθιμο
σήμερα εμείς έχουμε διασκέδαση.
5. Τον κόσμο και την ολότητα αυτό
που συγκρατεί είναι η πίστη και η προσευχή.
6. Στον κουτσοφλέβαρο το ποτάμι
θόλωσε όμως του Χριστιανού η πίστη είναι καθαρή.
7. Άναψε το τσιμπούκι και το
ντουμάνιασε έβαλε και κάποιος επάνω ένα γαρύφαλλο.
8. Ήπιε κρασί από μαύρο σταφύλι
περπάτησε και πήγε στον Άγιο Βασίλη.
17. Άγιε Γιώργη το άλογό σου είναι
άσπρο δεν είναι μόνο άσπρο αλλά και καθαρόαιμο.
10. Όπου σε θυμούνται είσαι έτοιμος
για βοήθεια, εσένα και την εικόνα σου σας προσκυνούμε.
11. Ο Άγιος Γεώργιος και ο Άγιος
Δημήτριος είναι ζωντανοί, στην εικόνα του Χριστού έχουνε φτερά.
12. Όποιος τα προσκυνά παίρνει τη
χάρη τους, να έχουμε την ευχή τους και ας είμαστε γεροί.

 

Ο χορός του Αγίου Βασιλείου ήταν μικτός αλλά οι γυναίκες όταν έμπαιναν στο χορό πιάνονταν πάντα ανάμεσα σε δύο μέλη της οικογένειάς τους. Πρώτος έμπαινε συνήθως ο πιο σεβάσμιος της παρέας. Οι χορευτές πιάνονταν από τα ζωνάρια τους και το χορό διεύθυνε ο πρώτος κρατώντας ένα ραβδί στο δεξί χέρι με το οποίο έδινε το ρυθμό. Ο δεύτερος έπιανε τον πρώτο από το ζωνάρι με το δεξί χέρι και τον τρίτο με το αριστερό και το ίδιο έκαναν και οι επόμενοι.

Η λαβή από τα ζωνάρια μεταξύ των χορευτών ήταν πολύ σφικτή, έτσι ώστε αν κατά τη διάρκεια της διαδρομής προς το παρεκκλήσι του Αγίου  Βασιλείου κάποιος από τους χορευτές έχανε την ισορροπία του, γρήγορα επανερχόταν βοηθούμενος από τους άλλους χορευτές που τον κρατούσαν και έτσι ο χορός συνεχιζόταν μέσα στο σκοτάδι χωρίς ιδιαίτερα προβλήματα44.Το μουσικό μέτρο του χορού είναι δίσημο, η απεικόνιση δίνεται αρχικά με ένα βήμα αργό και επιβλητικό, μάλλον ελεύθερο ρυθμικά, τείνοντας προς τα 6/4 με γύρισμα στα 2/4. Ο χορός αποτελείται από 6 βήματα.

Τ ΄ ε-γα Πάσκα ο χορός (Φάρασα)

Το απόγευμα της Κυριακής του Πάσχα, ο κόσμος πήγαινε και πάλι στην εκκλησία. Αφού διάβαζε ο παπάς το Ευαγγέλιο, έβγαιναν όλοι έξω με τον παπά μπροστά κρατώντας την εικόνα της Ανάστασης. Έτσι η πομπή γύριζε στους δρόμους του χωριού. Μετά την απόλυση, άρχιζε ο χορός ο πασχαλινός στο προαύλιο της εκκλησίας. Το τραγούδι που έλεγαν και χόρευαν οι Φαρασιώτες την ημέρα του Πάσχα ήταν το εξής:

(Ραδιέσμα)
Έ Χριστός ανέ … ‘ληθώς ανέ…,
Βασιλεία τ’ ουρανού.

Εδώ δεν υπάρχει συνέχεια και γι’ αυτό γίνεται δάνειο από το τραγούδι της Παναγίας.

Παναγία ά Σουλτάνα,
είσαι του Χριστού η μάννα.
Είσαι του Χριστού η μάννα
ήψες σον κόσμο ά φάνα.
Σεν δζαί το γυιό σου
προσδζυνούμεν Σες.

Το τραγούδι της Λαμπρής ψαλλόταν στην αρχή πολύ αργά, από μία ομάδα ανδρών ή παλικαριών που ήθελαν να συγκεντρώσουν πολλούς χορευτές σ’ έναν κατάλληλο ανοιχτό χώρο, δώμα, πλατεία ή μπροστά σε εξωκλήσια. Τραγουδούσαν και τραγούδια της ημέρας σε τούρκικη γλώσσα. Ο χορός συμφωνούσε πάντα με το ρυθμό του τραγουδιού. Ατσείνος του πϊένει σην πρώτη (εκείνος που χορεύει μπροστά), έλεγαν για τον πρώτο. εάν τύχαινε να χαλά το ρυθμό του χορού, του φώναζαν οι άλλοι: «γρέπ’ τα ποράδε σου»,δηλ. κοίταζε τα πόδια σου. Κάθε χορευτής, έπιανε με το δεξί του χέρι τη ζώνη του προηγούμενου από το πίσω μέρος και με το αριστερό τη ζώνη του επόμενου, από το μπροστινό μέρος. Συνήθως ο χορός περιστρεφόταν γύρω από ένα κέντρο όπου στέκονταν οι τραγουδιστές.
Ο χορός του Αγίου Πάσχα είναι αργός, τα βήματα όπως έχει προαναφερθεί είναι ίδια με του Αγίου Βασιλείου, η διαφορά βρίσκεται στη μελωδία και τους στίχους του τραγουδιού.

Τσιτέκ ντάγ

 Τσιτέκ νταγ

 

 

 

 

Τα Καραμανλήδικα ήταν μια διάλεκτος της τουρκικής γλώσσας και ιστορικά μιλιούνταν από τους Καραμανλήδες.Για τη γραφή τους χρησιμοποιούταν το ελληνικό αλφάβητο αντί για την επίσημη οθωμανική τουρκική γραφή. Πολιτιστικός Σύλλογος Ξηροχωρίου

3α ΚΑΡΑΜΑΝΔΙΔΙΚΑ ΤΣΙΤΣΕΚ ΝΤΑΓ

Politistikos Syllogos Xirohoriou

 

Χορός των σπαθιών

 

 

 

 

 

 

Ωνημά

 Είναι ένας χορός μυστικιστικός και πολύ διστακτικά, μίλησαν μόνο δύο άνθρωποι γι' αυτό. Δεν έχουν σωθεί ούτε τα λόγια από το τραγούδι. Λέγεται ότι ένα κορίτσι σε ηλικία γάμου φώναζε απελπισμένα στη μάνα της που έψαχνε να παντρευτεί: «Ω μάνα γιατί το έκανες αυτό, γιατί με ρεζίλεψες...».

Ήταν αντικριστός χορός που χόρευαν μόνο γυναίκες και κάποια στιγμή άλλαζαν μέτωπο. Χτυπούσαν με τις παλάμες τους μηρούς, μετά δύο φορές παλαμάκια και στο τέλος άνοιγαν τα χέρια στο πλάι γέρνοντας τον κορμό αριστερά- δεξιά με τεντωμένα πόδια.

http://www.kappadokes.gr